Innerlijke onrust

Je voelt je rusteloos wanneer je aandacht ongericht is en je veel adrenaline in je bloed zit. Je hebt constant het gevoel dat je iets moet doen, maar je kunt je nergens op concentreren en je krijgt niets gedaan. Als je het gevoel hebt niets gedaan te kunnen krijgen, kan dat voor veel stress zorgen. Zekerheden die wegvallen of veranderingen die zich voordoen, kunnen voor rusteloosheid zorgen. Je begint diep na te denken, te analyseren, te piekeren en te ijsberen. Als je maar lang genoeg blijft piekeren, kom je vanzelf tot een oplossing. Dat is in ieder geval wat je hoopt.


Je rusteloos voelen is een signaal van je lichaam dat je gestrest bent. De onrust in je lichaam heeft als doel om je scherp te stellen en je te kunnen focussen. Het gevoel dwingt je namelijk om je volledig op het probleem te richten. En als je veel tijd en energie in het probleem steekt, zul je het in sommige gevallen op kunnen lossen. Maar als je je een te lange tijd rusteloos voelt, kan de stress veel schade aanrichten. Je kunt slaapproblemen krijgen, chronisch vermoeid worden of last krijgen van een verhoogde bloeddruk. Bovendien is rusteloos zijn een van de symptomen van een burn-out.


Je kunt ook een innerlijke onrust in je hoofd voelen. Je hebt veel aan je hoofd en je blijft maar piekeren. Je kunt niet meer helder denken en het lukt je niet meer goed je ergens op te concentreren.


Deze rusteloosheid maakt je moe en kan ook nog eens leiden tot slaapproblemen. Het is bijna onmogelijk voor je om tot rust te komen. Je hebt het gevoel dat je nog iets moet doen of je blijft naar een oplossing voor je probleem zoeken. De gevolgen van de innerlijke onrust in je hoofd maken je vatbaar voor stress en voor een burn-out. Benieuwd hoe je specifiek meer rust in je hoofd kunt krijgen?


Innerlijke onrust bij kinderen.

Wist je dat ook kinderen last kunnen hebben van innerlijke onrust? Dan bedoel ik niet het gefladder met de handen en voeten en ook niet de onrust die ze hebben als ze bijna jarig zijn.

Hulpverleners zien steeds vaker kinderen met symptomen van innerlijke onrust. Deze kinderen leiden aan spanningen die chronisch zijn geworden. Hun spanningen hebben uiteindelijk geleid tot stress.


Bij baby’s kan dat zit uiten in niet willen eten of heel erg veel huilen. Je kunt ook denken aan kinderen met buikpijn of hoofdpijn of onverklaarbare gevoelens van verdriet, chronisch vermoeide kinderen of kinderen die aan slapeloosheid leiden. Bekende redenen zouden kunnen zijn; scheiding van ouders, lichamelijk of psychisch misbruik, zich ongewenst voelen, te veel druk om op school te preteren en weinig ouderlijke aandacht.


Stress kan eveneens het gevolg zijn van hoger zelfbewustzijn en meer op hun kwaliteiten aangesproken willen worden. Wanneer dit niet of onvoldoende gebeurt dan staat het kind niet langer in zijn kracht en kan het zijn zelfvertrouwen kwijtraken, moeite krijgen met ‘nee’ zeggen omdat hij vervreemd is van zichzelf. Het kind kan faalangstig of perfectionistisch worden. Allemaal factoren die stress verhogend kunnen zijn.





Bron: ‘Ieder kind in zijn kracht.’ Carla Muijsert- van Blitterswijk.

20 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven